© Copyright by Adam Waga
© Copyright by Wydawnictwo Literackie, 2017

PROJEKT GRAFICZNY OKŁADKI: Filip Kuźniarz; na okładce wykorzystano obraz Paula Klee, "Tod und Feuer", 1940, 332, oil and coloured paste on burlap. Zentrum Paul Klee, Bern
REDAKTOR PROWADZĄCY: Waldemar Popek
KOREKTA: Ewelina Korostyńska, Aneta Tkaczyk

Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o.
ul. Długa 1, 31-147 Kraków
bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40
księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl
e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
fax: (+48-12) 430 00 96 tel.: (+48-12) 619 27 70

ISBN: 978-83-08-05940-1

Konwersję do wersji elektronicznej wykonano w systemie Zecer

Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy plik jest objęty ochroną prawa autorskiego i zabezpieczony znakiem wodnym (watermark). Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku. Rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody właściciela praw jest zabronione.

Spis treści

DWURACJA

* * *

ZMARSZCZKI

DO CUDZOZIEMKI

PROPORCJONALNE

OCZY TWOJE

KROPLÓWKA

ZWIERZENIE

OPATRUNEK

SENEKTA

JEJ WYZNANIE ALBO PÓŹNY EROTYK

REKOMPENSATA

PÓŁŻART

ŚPIEWKA

MYLICIE SIĘ

JEŻELI

WADA WYMOWY

ŻAL

MAŁEJ WIARY

ŁOTR

TOŻSAMY

Z LISTU DO GALATÓW

IN SAECULA SAECULORUM

KLEJNOTY

KLEMENS JANICJUSZ DO ZYGMUNTA KUBIAKA

BOLESŁAWIĄC

BECKETT

UŁOMKI

NIEOBECNY

BEZIMIENNY

Wszystkie rozdziały dostępne są w pełnej wersji książki

DWURACJA

Na samym początku Pisma

wybuchają potężne obrazy

stwarzanego przez Ciebie świata.

Masy firmamentów,

które porządkujesz i utwierdzasz;

odmęty wód,

które oddzielasz od Suchej;

dzikie pustkowia,

które ożywiasz zielenią

i napełniasz zwierzem i ptakiem…

Nic przeto dziwnego,

że natchniony autor tej Księgi

mógł napisać:

Bóg widział,

że wszystko, co uczynił,

było bardzo dobre[1].

Ale w głębi Pisma

znajdujemy inną Księgę,

w której autor,

także natchniony,

wielki mędrzec,

powiada:

Marność nad marnościami,

marność nad marnościami

i wszystko marność[2].

(Skrupulatni bibliści obliczyli,

że powtórzył to

aż sześćdziesiąt cztery razy).

Który z nich ma rację?

Przez całe długie życie

nie zdołałem tego rozstrzygnąć.

Może Łaskawy Czytelnik…

1. Rdz 1,31 ↩

2. Ekl 1,2 ↩

* * *

Długo się żyło,

wszędzie się było,

wszystko widziało,

nic nie zrozumiało.

ZMARSZCZKI

Mam osiemdziesiąt lat

i ani jednej zmarszczki ze starości,

choć twarz poryta

jak ziemniak zeszłoroczny.

Wszystkie je zafundowała młodość

wespół z tak zwaną dojrzałością.

Trochę zmarszczek zostawił śmiech,

znacznie więcej — smutek.

Jedne zmarszczki wyrzeźbił

hulaszczy tryb życia,

inne — głupota, co na jedno wychodzi.

Żłobiła mi twarz

bezradność wobec przemocy losu,

a jeszcze bardziej —

bezradność wobec tej bezradności.

Najwięcej zmarszczek wyryła

spuścizna po moim imienniku,

praojcu Adamie.

Jego przeniewierstwo rajskie

trawi poczuciem winy do dzisiaj.

Łza,

która wypływa z mojego oka

i rozdziela się w dorzecza zmarszczek,

nie zmywa brudu życia.

Płacze.