Wydawnictwo Literackie

Kraków 2013

Spis treści

Karta redakcyjna

I. Karolina

Opieka redakcyjna: DOROTA WIERZBICKA

Redakcja: JOANNA MIKA-ORZĄDAŁA

Korekta: ANNA DOBOSZ, ANETA TKACZYK, BARBARA TURNAU

Projekt okładki: KATARZYNA MICHALAK

Ilustracja na okładce: SANDRA HADRYŚ

Zdjęcie na okładce: © Fotolia LLC

Skład i łamanie: Infomarket

Redaktor techniczny: BOŻENA KORBUT

© Copyright by Katarzyna Michalak
© Copyright by Wydawnictwo Literackie, 2013

ISBN 978-83-08-05281-5

Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o.
ul. Długa 1, 31-147 Kraków
tel. (+48 12) 619 27 70
fax. (+48 12) 430 00 96
bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40
e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
Księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl

Konwersja: eLitera s.c.

ROZDZIAŁ I

KAROLINA

Karetka jękliwym wyciem torowała sobie drogę wśród zatłoczonych ulic. Karolina nawet po roku pracy w pogotowiu nie mogła przyzwyczaić się do skowytu syreny. Zawsze wydawało jej się, że ten dźwięk przyciąga śmierć.

Mercedesem rzuciło na ostrym zakręcie, tak że o mało nie grzmotnęli w przepuszczający ich samochód.

– Sorry, pani doktor – wymamrotał kierowca.

– Jedź, jedź – odparła machinalnie, myśląc o zgłoszeniu: dziewczyna, dwadzieścia parę lat, próba samobójcza.

Ambulans z impetem wjechał na chodnik, a gapie odsunęli się, przepuszczając samochód. Karolina ogarnęła wzrokiem szare blokowisko, wyskoczyła na zewnątrz, pochyliła się nad ranną i aż drgnęła z zaskoczenia. Patrzyła na siebie! Patrzyła w swoje oczy, błądzące nieprzytomnie po niebie; na własną twarz, choć nienaturalnie bladą, tak bladą, że cętki piegów zdawały się nie złociste, a ciemnobrązowe; na włosy długością i barwą identyczne jak u niej – u rannej jednak unurzane we krwi. Tak właśnie wyglądałaby Karolina, gdyby to ona, a nie ta nieznajoma, przed chwilą wyskoczyła z okna na piątym piętrze. Spojrzenie dziewczyny zatrzymało się na twarzy lekarki, jej oczy rozwarły się szeroko.

Karolina zmusiła się do działania i szybko otrząsnęła się z pierwszego szoku. Podczas gdy gapie relacjonowali przebieg wypadku – „Po prostu skoczyła”, „Weszła na parapet i skoczyła”, „Zaczepiła o antenę tego spod szóstki i chyba dzięki temu przeżyła”, „To cud, że żyje! Z piątego piętra!” – ona zdążyła sprawdzić puls, musnąć zroszone zimnym potem czoło rannej, rzucić okiem na porcelanowobiałe spojówki. Przygryzła wargi. Nie mogło być gorzej: wstrząs i krwotok wewnętrzny.

– Staza, wenflon, płyn pięćsetka – rzuciła do ratownika, który wciąż jeszcze nie wierząc własnym oczom, patrzył to na Karolinę, to na bliźniaczo do niej podobną niedoszłą samobójczynię. – Przygotuj dwójkę cyklonaminy – poleciła drugiemu. Bezbłędnie wbiła się do żyły i w następnej chwili wyciągnęła dłoń po gotową do użycia kroplówkę. Jej zespół był najlepszy w mieście. Rozumieli się w pół słowa.

– Na trzy! – wystarczyło, aby w tej samej chwili przenieśli ranną na nosze. – Uprzedźcie OIOM, niech przygotują zero Rh plus.

Ratownik spojrzał pytająco, ale ona powtórzyła:

– Wiem co mówię. Zero Rh plus.

Jakaś kobieta, być może sąsiadka, chciała o coś zapytać, ale Karolina odpędziła ją niecierpliwym gestem, wsiadła tylnymi drzwiami i zatrzasnęła je za sobą. Mercedes ruszył na sygnale.

Dłoń rannej błądziła, szukając dłoni lekarki.

Karolina ujęła tę dłoń i po raz setny spojrzała na ekran monitora, potem na wbity w żyłę wenflon i życiodajne płyny sączące się przez niego kropla za kroplą. Nie mogła oprzeć się wrażeniu, że w podobny sposób z rannej ucieka życie. Kropla za kroplą.

– Szybciej! – syknęła. Dziewczyna wykrwawiała się, a ona, pani doktor, mogła ją tylko potrzymać za rękę. Odgarnęła z czoła rannej kosmyk włosów i pogładziła wierzchem dłoni usiany piegami policzek.

Ranna poruszyła ustami. Karolina pochyliła się, by zrozumieć wymawiane z trudem słowa.

– Pozwól... mi... odejść...

Nie zdążyła zaprotestować. Palce rannej nagle zacisnęły się na dłoni Karoliny, a potem zwiotczały. Kardiomonitor zapiszczał przenikliwie.

O nie! Tylko nie to! Karolina poderwała się i uderzyła pięścią w ścianę szoferki.

– Hamuj!!!

Pisk opon zawtórował alarmowi aparatury. Karetka z rozpędu wpadła przez bramę szpitala i znieruchomiała.

Czas przyspiesza gwałtownie.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki